|
Martin Buber
|
|
|
|
De filosoof Martin Buber werd in 1878 geboren in Wenen. Hij studeerde aan de universiteiten van Wenen, Leipzig, Zürich en Berlijn. In 1930 werd hij hoogleraar filosofie aan de universiteit van Frankfurt am Main. Na de machtsovername van Hitler in 1933 werd Buber als jood ontslagen. In 1938 verliet hij Duitsland om zich in Palestina te vestigen waar hij hoogleraar werd aan de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem. Op 13 juni 1965 overleed hij in zijn huis in Jeruzalem.
In 1923 verscheen zijn filosofische hoofdwerk: "Ich und du". In dit werk zette hij zijn filosofie van de dialoog uiteen. Uitgangspunt van Bubers filosofie was niet de mens, noch de wereld, maar de relatie tussen de mens en de wereld. Alle relaties konden volgens Buber worden verdeeld in zogenaamde ik-jij-relaties en in ik-het-relaties. Alleen in ik-jij-relaties was er volgens Buber sprake van een werkelijke dialoog waarin partners als gelijken met elkaar spraken. Bij ik-het relaties was er geen sprake van zo'n werkelijke dialoog en werd de ander als middel gebruikt om een doel te gebruiken. Ik-jij relaties konden onmogelijk altijd voortduren en konden overgaan in ik-het relaties. De ik-het-relatie is in zichzelf niet kwaad en is volgens Buber de enige manier om objectieve kennis op te doen. Buber paste deze denkbeelden ook toe op het geloof. Hij zag het geloof als een relatie tussen de mens en God.
|
|
|
|
